Digitale nieuwsbrief ontvangen?

Vul onderstaand uw e-mail adres in om u aan te melden voor onze nieuwsbrief.









Doneer online Digitale nieuwsbrief ontvangen?

Liefde voor Israël

EBENEZER HOME

Rawda viert haar 25-jarig jubileum en ze werkt hier het langst van allemaal. Ze werkt in de kelder van Ebenezer Home, waar ze zorgt dat er gewassen en gestreken wordt. Ze brengt de gewassen en gestreken kleren dan zelf naar de bewoners.
Rawda komt uit een Arabischkatholieke familie. Ze kwam hier werken omdat haar man geen werk had en er vier kindermonden gevoed moesten worden. Een familielid van haar vertelde dat er een tijdelijke vacature in de keuken was. Het hoofd van de huishouding zag haar mogelijkheden en moedigde haar aan om te blijven. Ze raakte bevriend met May die haar meenam naar de gemeente en hier leerde ze de Heere Jezus kennen. ‘Alleen met God kom ik de dagen door’ vertelt ze. Haar verhaal is verdrietig. Haar enige zoon stierf op 22-jarige leeftijd. Op 5-jarige leeftijd bleek al dat hij een goedaardige hersentumor had. Toen hij negen was werd een deel verwijderd maar later werd de rest kwaadaardig en na nog een operatie overleed hij vijf maanden later. Een paar jaar geleden overleed haar man en ze bleef over met drie volwassen dochters. Maar ze zegt weer: met Gods hulp red ik het. En dat is ook aan haar te zien. Vriendelijk en zorgend voor anderen. ‘Ik ben blij dat ik werk heb want de plaatselijke overheid heeft de eigendomsbelasting verhoogd waardoor ik moeilijk rond kan komen. Zonder Gods hulp red ik het niet.’
Na mijn gesprek met haar realiseer ik me dat het feit dat je een kind van God mag zijn je nog niet vrijwaart voor de moeilijkheden in dit leven. Maar een gelovige mag weten dat hij onder de vleugels mag schuilen van de Hemelse Vader en dagelijks Zijn zorg mag ervaren.

Als onze bewoners naar het ziekenhuis moeten, willen ze altijd zo snel mogelijk weer terug naar huis.
Het zou fijn zijn als dit ook geldt voor de medewerkers en vrijwilligers. Maar omdat ze uit verschillende culturen komen en verschillende talen spreken, ontstaan er nog al eens fricties. Door iedere dag gezamenlijk met gebed te beginnen, niet alleen met de bewoners, maar ook als staf en vrijwilligers, beginnen ze iedere werkdag met gebed om de genade van God. Ik moet vaak aan Salomo (1 Koningen 3:9) denken als ik weer eens tussenbeide moet komen bij een geschil: “Geef dan Uw dienaar een opmerkzaam hart, om recht te kunnen spreken over Uw volk, om met inzicht onderscheid te kunnen maken tussen goed en kwaad, want wie zou over dit machtige volk van U kunnen rechtspreken?”

Vanaf de oprichting was de visie voor Ebenhezer Home om vrijwilligers te laten samenwerken met de staf. Ze kwamen uit verschillende landen en gemeenten. Doordat ze verschillende talen spraken waren ze een aanwinst hier omdat er nogal wat bewoners zijn met een andere achtergrond. Maar, de belangrijkste taal hier is liefde. Als de vrijwilligers weer naar huis gaan en ze vertellen wat ze hebben beleefd komen er weer nieuwe vrijwilligers van overal over de wereld. Het is mooi om te zien dat zoveel jonge vrouwen hun tijd hier met de ouderen willen besteden voor ze weer verder gaan studeren. En het is ook heel bijzonder dat er soms iemand komt die hier 20/25/30 geleden heeft gewerkt en nu aan vrienden of familie wil laten zien waar dat was als ze weer in Israël zijn. We zijn God dankbaar voor iedere vrijwilliger. Zonder hen zou het Huis niet zijn wat het nu is.

Naar alle artikelen