Digitale nieuwsbrief ontvangen?

Vul onderstaand uw e-mail adres in om u aan te melden voor onze nieuwsbrief.









Doneer online Digitale nieuwsbrief ontvangen?

Liefde voor Israël

Uit de nieuwsbrief van Albert en Esther Knoester

Nieuwe grond ontginnen in de woestijn…
“De woestijn en de dorre plaatsen zullen hierover vrolijk zijn, en de wildernis zal zich verheugen, en zal bloeien als een roos.” profeteerde de profeet Jesaja lang geleden.
We zien ernaar uit dat de woestijn een vruchtbaar veld wordt. Ook in geestelijk opzicht!

Inloophuis
Vanaf januari dit jaar zijn we “officieel” weer begonnen met de opening van het inloophuis. De eerste maanden waren roerig en erg onrustig. Maar juist door alle negatieve aandacht kreeg de plaats bekendheid! Ondanks alle waarschuwingen kwam een joodse man binnen en concludeerde: ”Hier is de vreze des Heeren aanwezig, en ik zie, dat jullie God liefhebben… Heel Dimona moet naar deze plaats komen om van jullie te leren”. Het ontroerde ons zeer…
Een aantal keren kwamen “geestelijke leiders” naar binnen, duidelijk om uit te dagen. “Weet jij hoe Jezus aan zijn einde is gekomen?” Hij gaf zichzelf antwoord: “En jij, jij weet wel wie Hem gekruisigd hebben hè, wij de Joden!! Albert keek hem aan en zei: “geachte rabbi, het waren mijn zonden die Hem aan het kruis brachten”. Zoals er staat in Jesaja 53. Zijn mond viel open van verbazing. Helaas is dit hoofdstuk bij veel Joden nog onbekend, en wordt het “verboden hoofdstuk” genoemd. De sfeer is anders geworden. En er gebeuren elke keer weer nieuwe en bijzondere dingen.
Geweldig, dat de Heere deze “deur” voor ons geopend heeft. Een plaats voor ontmoeting en gesprek. Maar blijkbaar ook een plaats die zijn licht “verspreidt” ook zonder woorden. Een joodse jonge man die een poosje in het inloophuis had gezeten merkte op: ”Wat een lichte plaats is dit. Ja, ik bedoel niet veel lamplicht maar geestelijk licht”. We kunnen veel verhalen vertellen over de ervaringen en over de reacties van de bezoekers van het Inloophuis. We denken aan die mensen die zeiden: “Dit is de eerste keer in mijn leven dat ik met christenen praat”. Of aan die studenten, die binnen kwamen met “kwade” bedoelingen. We hadden een lang gesprek. Ze waren onder de indruk van onze kennis van het Oude Testament, en over onze liefde voor Israël. Aan het eind van het gesprek kreeg Albert zelfs een stevige handdruk.
Steeds meer mensen gaan zien, dat we blijkbaar niet zo gevaarlijk zijn als wordt beweerd. We hebben een goede band met de omringende winkeleigenaren. Eén van hen kwam zelfs vragen om een Bijbel. Een aantal dagen later ook één voor zijn vriend. Inmiddels hebben we al wat “vaste klanten”… nog niet in grote getale. Maar dat geeft juist een mooie gelegenheid om met elkaar te praten, en elkaar beter te leren kennen. God brengt bijzondere mensen op ons pad en heeft oog voor de enkeling. Ook mensen met rafelrandjes… aan de rand van de maatschappij met uitéénlopende problemen zoals verslaving, depressie, een posttrauma. Ook is er veel eenzaamheid. Mensen komen… een ieder met zijn/haar verhaal. Zoals bijv. G. Een holocaust overlevende…die voor het eerst (zoals hij tegen ons zei) zijn ‘verhaal’ kon vertellen! Hij zei: “Ik heb geen familie meer, maar jullie zijn mijn familie”. Hij aaide met zijn hand over onze hoofden, zo blij was hij dat er mensen zijn die naar hem luisterden! Zo mogen we Gods liefde laten zien.

Wij zijn al wat jaren samen aan het pionieren hier in de woestijn! Het is voor ons niet mogelijk om al het werk hier alleen te (blijven) doen. Al lange tijd vroegen we gebed en baden we om de komst van een “Titus” of een “Timotheüs”. We kunnen verheugd meedelen dat God dit gebed heeft verhoord! God, die de nederigen troost, heeft ons getroost door de komst van Titus”.
Al langere tijd hebben we contact met deze “Titus”, Igor en zijn vrouw Julia. Hij was een drugsverslaafde. Maar door Gods genade kwam hij in aanraking met het Evangelie, en leerde hij Zijn Messias kennen. Een aantal jaren was hij manager van een drugs opvangcentrum in Be’ersheva. Twee jaar geleden verhuisde hij samen met zijn vrouw en zoontje naar Haifa. Die twee jaar hebben ze genomen om zich te oriënteren op hun verdere toekomst. Beiden wisten ze zich geroepen naar de Negev. De Heere legde het op hun hart, om met ons te gaan samenwerken. Sinds 1 april wonen ze in Dimona! Hij heeft werk gevonden in Be’ersheva bij een aannemer. Maar hij zegt dat hij het “werk” in Dimona (in de Gemeente) belangrijker vindt, en dat hij daarom hier wil wonen. Het is in zijn hart om o.a. iets voor drugsverslaafden te gaan doen. In Dimona zijn veel drugsverslaafden.
Graag gebed voor dit jonge echtpaar met hun zoontje Adam.

70 jaar Israël
Juist dit voorjaar mochten we gedenken dat de staat Israël 70 jaar bestaat. Een Gods wonder. Maar we zien ook de toenemende druk op Israël. Het is daarom van belang: vergeet Israël niet in uw gebed. Wij, die Jezus liefhebben, zouden wij Zijn volk niet liefhebben, van waaruit Hij voortgekomen is?
Laten we onze steun ook vooral geven aan de eerstelingen van de oogst, die hun geloof gevestigd hebben op hun Messias, de Heere Jezus /Jeshua. De Messiaanse gemeenten, Israëlische en Arabische, staan in de frontlinie om die boodschap door te geven van hoop en redding. Zij staan onder druk.
Uw steun is nodig in deze tijd. 70 jaar Israël betekent ook weer 70 jaar gelovigen in de Messias.

Tot slot danken wij onze ondersteuners en waarderen uw gebeden, liefde, (financiële) steun en bemoediging!

De Heere zegene u uit Sion!

Naar alle artikelen